Sessizlik olarak görünen şey

/

Friedrich Nietzsche, “Bir sanatçının işi konuşmaya başladığı zaman kendisi susmalıdır.” der. Bunun ülkemizde en seçkin örneği Erkan Oğur’dur. Bir söyleşisinde kurduğu en uzun cümle şu idi: “Müzik sessizliğe doğru devam ediyor.” Bu

Tereddütün müziğini yapar Philip Glass 

/

“Müzisyen olmaya hiçbir zaman karar vermedim, sadece önümdeki tek seçenek olan yolu izledim.” / Philip Glass Dünya edebiyatına baktığımız zaman en az türde yazılan kitapların müzik kitapları olduğunu görürüz. Dünyanın neresine giderseniz

Türk müziğinin dervişanı: Cem Karaca

/

“Duvara astığın o çorapların sahibi geldi.” (Sahibi Geldi / Cem Karaca) Şarkılarıyla hususi bağlar kurduğumuz sanatçıların, hayatlarıyla/yaptıklarıyla da her daim en ideal rollerde kalmasını isteyip, onlara yakışan/yakıştırdığımız yollarda yürümelerini talep ediyoruz. Buna

Müzik dinlerken düşünüyor muyuz? 

/

Hangimiz müzik dinlemeden bir gün geçiriyoruz? Sanırım hiçbirimiz, ben kendi adıma işe gidip gelirken dinliyorum. Bir başkası başka şekilde dinliyordur mutlaka. Peki dinlediğimiz müziğin üretim sürecinden ticari bir meta olmasına kadar varan