Bir değirmendir bu dünya

Muhtârî’nin “Men be-pây-ı hod in hatâ kerdem/Tâ be-destâ renc gestem âsiyâb” (Ben kendi attığım yanlış adım yüzünden sıkıntı değirmeninde ezildim.) beyti ile Tanpınar’ın “Ömrüm belki de kendi hatam yüzünden bir çölde geçti”

Hoca

Ahmet Hamdi Tanpınar, Yahya Kemal’i ilk görüşünü anlatıyor: “Rahat biraz fazla jestli ve zengindi. Bize bakarak, bize hitap ederek sanki kendisini arıyordu. Pek az sonra herhangi bir dersi dinlemediğimizi, daha doğrusu bir

Perde gazeli

Rainer Maria Rilke, o müstesna Duino Ağıtları’nın Lehçe çevirmenine şunları söyler: “Biz, görünmeyenin arılarıyız. Görünenin balını, çılgınca devşiririz; onu görünmeyenin altın kovanına toplamak için.” Rilke’nin ‘biz’ derken kastettiği şairler olduğunu biliyoruz. Görünenden

Gâlib Dede’nin gecesi

Bir düş: Gâlib Dede Sütlüce’deki evinden Haliç’in sularına bakarak Hüsn ü Aşk’tan imgelemimize unutulmaz bir şekilde dolunaylı bir gecede yerleşen şu beyitleri mırıldanıyor: “Mânend-i Bilâl-i sâhib-irfân/ Nûr-ı siyeh içre nûr-ı îmân, /

Yahya Kemal’de ‘güzel’

Ahmet Hamdi Tanpınar, Yahya Kemal kitabının “Ses Unsuru ve Yahya Kemal” başlıklı bölümüne “Yahya Kemal’in büyük mazhariyeti, eski şiirin ve oradan hareket ederek zümre şiirlerinin asıl hususiyetini veren, bize ait lirizmin esası