Cuma’nın tüfeği

Daniel Defoe’nin sömürgeciliğin ivme kazandığı 18. yüzyıl başlarında kaleme aldığı meşhur macera romanı Robinson Crusoe’un ilk basımındaki orijinal adı oldukça yorucu bir uzunluğa sahiptir; York’lu Bir Denizcinin, Kendi Kaleminden, Deniz Kazası ile

Her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği

Turgut Uyar’ın Terziler Geldiler şiiri ve bu şiirle birlikte kulağımızda yerini bulan İsmet Özel’in sesi. Bir şiir ve ona eşlik eden ses. Hepsi bu. Ama birlikte oluşturdukları atmosferin gücü ölçülemeyecek kadar büyük,

Elveda Rumeli!

“Türkü benim dünyam, benim gıdam, benim nefesim, benim oksijenim, her şeyim türkü. Ayağım yere bastıkça devam edeceğim. Herkese sevgiler, selamlar olsun.” (Arif Şentürk) TRT’nin siyah beyaz dönemlerinden hatırlayacağımız simge bir ses, “bre”

Zanzi̇bar günlükleri

1. Seyahat insanı iyileştirmiyor, yürünmeyen bütün yollar birçok veçhesiyle insanın içinde birikiyor belki ama uzaklara gitmiş olmanın da -en azından bu bağlamda- “gerçek“ bir anlamı yok aslında. Var olduğu söylenebilir mi? Evet,

Toprağın Tuzu

Toprak; sırlı, sakin ve mütevazıdır. Dünyayı bütünüyle sarar ve her şeyin üstünü örter. Toprak varsa unutmak mümkündür. İnsan hakkını yalnızca ondan alır. Toprak insanın haddidir. Sessiz bir örtü gibi kâinatın altına serilir.